Far punta Nati

Se queres ver as fotos pincha aquí

Situado no Cabo de Punta Nati, no extremo noroeste de Menorca, a visita ao faro móstranos unha  paisaxe árida e agreste, característica da costa norte da illa, un territorio que acusa os embates de fortes ventos de tramontana durante os meses de inverno, que modelan figuras esculpidas na rocha e que limitan o crecemento da vexetación, composta por tan só unhas pequenas matogueiras de baixa altura.

Deseñado polo enxeñeiro Mauro Serret, as obras do faro de Punta Nati, coñecido tamén como Farol Nova, comezaron o 5 de Julio de 1912, sendo equipado coas instalacións e a tecnoloxía máis modernas da súa época.  

Nas inmediacións do faro atópanse os restos dunhas curiosas construcións de pedra de forma circular, erixidas polo bando republicano durante a guerra civil como observatorio e para montar unhas baterías militares. Tras quedar obsoletas as súas funcións militares, os gandeiros da rexión comezaron a utilizalas como refuxio en días de tormenta.

Far de Favaritx

  Se queres ver as fotos pincha aquí.
 Este faro está situado no cabo de Favàritx, en pleno Parque Natural de s’ Albufera d’é Grau, onde predomina a paisaxe agreste e erosionada polos constantes ventos da tramontana, onde se sitúa o Faro de Favàritx.

 Construído no ano 1922 baixo o proxecto do enxeñeiro Miquel Massanet, o faro de Favàritx é o máis moderno dos sete faros que protexen as costas de Menorca.

De novo, o tráxico número de naufraxios que viñan sucedéndose durante décadas nas augas da perigosa costa norte da illa, foron os motivos que orixinaron o proxecto dunha nova luz.

Far de Artrutx

Se queres ver as fotos pincha aquí.

O faro de Artrutx está situado no extremo suroccidental da illa de Menorca, no cabo do mesmo nome. Dista sete quilómetros de Cidadela.

 

Foi construído en 1858, nun principio funcionaba con petróleo. Tras diversas reformas e cambios no sistema de iluminación foi automatizado ao final da década de 1980. 

 

O 26 de setembro de 2005 foi declarado inscrito no catálogo insular de patrimonio histórico de Menorca. 

Cidadela, Menorca

Se queres ver as fotos pincha aquí

No extremo occidental de Menorca levántase Ciutadella, antiga capital da illa.

As civilizacións primitivas deixaron nos seus arredores un importante patrimonio arqueolóxico; monumentos megalíticos tales como as taulas, talayots e as navetas.

É cidade portuaria que ofrece ao redor de É Born, o seu centro histórico, un conxunto de rúas medievais no que sobresaen os seus numerosos palacios, igrexas e fortalezas. 

Na Alta Idade Media, Ciutadella era o centro político e administrativo insular, status que mantería durante os séculos de dominio árabe. A partir do século XIII, Menorca pasou a mans cristiás tras ser conquistada polo rei Alfonso III. 

 

A cidade conservou a súa capitalidade ata que os británicos, que dominaron a illa durante o século XVIII, decidiron transferila a Mahón. A pesar diso, Ciutadella continuou sendo sede do bispado menorquino ata os nosos días.

Far de Caballería, Menorca

Se queres ver as fotos pincha aquí.

Inaugurouse en 1857. Nesa zona costeira producíronse desde o século XIV, máis de setecentos naufraxios. A pesar da axuda que supuxo a colocación deste faro, seguiron producíndose algúns naufraxios de importancia o que motivou a construción dos Faros de Favaritx e Punta Nati.

O faro de Cavalleria é un dos faros máis peculiares de Menorca. Está situado no punto máis setentrional da illa, o cabo de Cavalleria, e pódese chegar en coche a través dunha estrada estreita. 

O faro sitúase sobre uns cantís, de máis de 40 metros de altura, as vistas son espectaculares. Pode verse a Illa de Porros desde este emprazamento. 

Á beira do faro de Cavalleria, atópase unha pequena cova de uns 15 ou 20 metros.

Binibeca, Menorca

Se queres ver as fotos pincha aquí. 

Binibeca é unha área costeira situada ao sueste da illa de Menorca, en Baleares. Atópase a 5 km da capital do termo municipal, San Luís, e a 8 km ao sur da capital insular, Mahón.

De oeste a leste, está situada entre Cap d'en Font e Biniancolla.
 
Binibeca tamén é un poboado de pescadores que foi creado en 1972 polo Ministerio de Información e Turismo.

É un dos lugares máis transitados da illa de Menorca, debido á beleza dás súas  casas brancas e encaladas, e ás súas rúas estreitas formando un labirinto. 

Binibeca é un poboado con casas habitadas, nas rúas labirínticas e estreitas hai que gardar silencio, como recordan os frecuentes anuncios, dadas as molestias que os ruídos proporcionan aos habitantes do poboado.

Atapuerca, Idade de pedra

Se queres ver as fotos pincha aquí.

A Idade de Pedra é un período da prehistoria ao cal se lle coñece baixo ese nome por ser o período no cal os seres humanos comezaron a utilizar primitivas ferramentas fabricadas con pedra.

Durou aproximadamente uns 2,5 millóns de anos, e terminou aproximadamente fai uns 5000 anos, cando os humanos no Próximo Oriente comezaron a traballar co metal, fabricando tanto ferramentas como armas coa aliaxe de bronce, dando así comezo á Idade de Bronce.

Os artefactos fabricados durante a Idade de Pedra proporcionan moitos datos ás persoas antropólogas sobre a humanidade máis primitiva, incluíndo a maneira na que facían as cousas.

Nesta Idade de Pedra usábanse ferramentas primitivas de pedra para poder cortar, triturar, moer, curtir, raspar, etc.

Lagos de Salincia, Somiedo, Astúrias

Se queres ver as fotos pincha aquí

Os lagos de Saliencia son unha conxunto de lagos que se atopan no concello asturiano de Somiedo, en Asturias.

Están situados no Parque Natural de Somiedo e compóñense dos seguintes: Calabazosa, Cerveriz, Lagoa de Almagrera, e A Cova). A formación do conxunto baséase en lagos de orixe glaciar, coas súas correspondentes comunicacións por vales glaciares.

Xeolóxicamente trátase dunha zona con todas as características de abrasión glaciar. A vexetación tamén é a propia dos lagos, destaca a genciana.

Da fauna destacan os osos pardos cantábricos, nutrias, alimoches e aguias reais no val do lago. Mención á parte merece a familia dos anfibios, xa que se atopan nesta zona a maioría dos existentes dentro do parque. Destaca o tritón alpino e o palmeado, a píntega común, o sapo común e o partero e a ra bermeja e a patilarga.

 Este espazo protexido está incluído na reserva da biosfera de Somiedo. Foi declarado monumento natural o 22 de maio de 2003.