07/05/16

Zamora cidade




Zamora cidade. Parece que os primeiros poboadores destas terras foron os Vacceos, xente adicada á agricultura e á gandaría. 
Serán os Romanos os quen, aproveitando e consolidando os camiños marcados por Fenicios e Cartaxineses fundan Zamora. Esta poboación destacaba na calzada romana, Vía  da Prata, que partindo de Mérida chegaba a Astorga e cruzaba o Douro por Zamora. 

Tras as invasións do norte, Zamora pasa a ser territorio visigodo.  A mediados do século VIII chegan os árabes, chamaríana Azemur, Oliveiral Silvestre e constrúen a quinta muralla que tivo Zamora.

Despois dunha serie de alternancias no dominio, entre árabes e cristiáns. O rei Magno, rei de Asturias, repobóaa con mozárabes toledanos no ano 893, rodeándoa de murallas e dotándoa de pazos e baños, converténdose, polo seu emprazamento e características, nunha cidade fortaleza. Zamora é descrita polos cronistas árabes, como a capital do reino de Galiza, rodeada de sete recintos amurallados e grandes fosos.

O Castelo de Zamora está localizado na parte alta da cidade, detrás da Catedral. Está en fase de rehabilitación para criar o Museo Baltasar Lobo, actualmente situado na Igrexa de San Esteban. O castelo destaca pola súa Torre do Homenaxe, onde se xuraba fidelidade ao señor da terra, tamén destacan as paredes e o foxo que a rodea. O aceso é por medio dunha ponte levadiza. Foi construído no século XI, sufriu varias reconstrucións e ampliacións. Foi declarado Monumento Histórico. Enfronte ao castelo atópase o parque do castelo. 

Zamora posúe unha gran riqueza monumental románica, levantada principalmente no século XII, Idade de Ouro para a cidade. Máis dunha vintena de construcións románicas sitúana como a cidade coa maior concentración de arte románico por metro cadrado do mundo, o que lle fai valedoira do título de Cidade do Románico.

A este valioso conxunto hai que sumarlle a súa arquitectura modernista. Desde o 2009, Zamora pertence ao grupo de capitais incluídas na Ruta Europea do Modernismo.

As Aceas de Oliveirais, sobre o río Douro, atópanse no barrio de Oliveirais. A súa orixe remóntase a o século X, aínda que ao longo do tempo sufriron diversas reconstrucións. Estiveron en uso como martelo pilón, batán e muíños fariñeiros. 
ata finais do século XIX.



Preto das Aceas atópase a igrexa románica de San Claudio de Oliveirais. 


O miradoiro, situado xusto encima das penas de Santa Marta, permite contemplar unhas vistas panorámicas excepcionais de toda a ribeira do Douro, e tamén se pode ver a ponte románica, construída no S XII en pedra. Servía como baluarte de entrada á cidade desde la zona sur, estaba flanqueada por dúas torres. Por ela pasaba a Vía da Prata.

Ningún comentario:

Publicar un comentario