Canón de Añisclo, Huesca

 

O canón do río Añisclo ou Bellos está situado nos Pirineos de Huesca, comunidade autónoma de Aragón, ao sur do macizo do Monte Perdido, discorre rectilíneamente en dirección sur durante máis de 10 km, dende o circo de Añisclo, ao pé de O propio Monte Perdido, ata a confluencia co val do río Aso.

O canón de Añisclo forma parte do Parque Nacional de Ordesa e Monte Perdido, xunto co macizo do Monte Perdido, o Val de Ordesa, as Gargantas de Escuaín e a cabeceira do Val da Pineta.

Polo norte, o Circo de Añisclo está pechado polo Collado de Añisclo, entre o Monte Perdido e a serra das Sucas, un paso a 2.500 metros de altitude que comunica co Val da Pineta.  Ao Oeste, a Serra Custodia e o Mondicieto separan este val do Val de Ordesa, mentres que ao Leste, tras outra dorsal, están as Gargantas de Escuaín.

O Turbón, Macizo, Huesca, Pireneos

O Turbón é un macizo dos Pireneos, sito na comarca da Ribagorza, na provincia de Huesca, que ten o seu cume a 2.492 metros sobre o nivel do mar.

Oriéntase de norte a sur, dominando polo leste a conca do río Isábena e polo oeste, a depresión de Campo. 

Está formado por un grande anticlinal fallado no seu flanco oriental e modelado fundamentalmente en margas e potentes bancos calcáreos da idade cretácea, que forman escarpes verticais de máis de 500 metros. A súa flora, con abundantes endemismos, é de grande interese xeobotánico.

Acueduto de les Ferrere (Aqüeducte de les Ferreres), Tarragona

 

O Acueduto de les Ferreres (Aqüeducte de les Ferreres), tamén denominado Pont del Diable (Ponte do Diaño), é unha arcada romana que forma parte do acueduto que fornecía auga dende o río Francolí á cidade de Tarraco (Tarragona), dende unha distancia de 25 quilómetros.

 Foi designada «Patrimonio da Humanidade» pola Unesco, grazas a que é un dos monumentos da época romana que se conservan en moi bo estado.

 

Roda de Isábena, Huesca

 

A vila de Roda érguese nun promontorio que domina o acceso ao val do río Isábena, no século X era un lugar fortificado, que estableceu nunha atalaia entre os dominios da Taifa de Zaragoza e a citada comarca. 

Posteriormente integraríase no Reino de Aragón.  

A mediados do século X, este pequeno pobo converteuse na sede do bispo de Roda e na capital política da comarca de Ribagorza. O traslado da sede episcopal a Lléida e despois á diocese de Barbastro-Monzón quitoulle a esta vila o esplendor pasado.  

Roda, coa súa Catedral de San Vicente Mártir, aínda conserva vestixios do seu pasado.  Hoxe, este lugar presume de ser o pobo máis pequeno de España que posúe un templo catedralicio.

Castelo de Biar, Alacant

O castelo de Biar, é un castelo do século XII, situado nun outeiro que domina a localidade de Biar, na comarca do Alto Vinalopó, provincia de Alacant. 

É un dos grandes atractivos do concello de Biar e está catalogado como Ben de Interese Cultural e declarado Monumento Histórico-Artístico pertencente ao Tesouro Artístico Nacional. 

Atópase en bo estado de conservación. e Inclúese na chamada Ruta dos Castelos do Vinalopó. 

Altea, Alacant

 

Altea é unha poboación e un concello valenciano da comarca da Marina Baixa, na costa da provincia de Alacant.

Está asentada nunha baía, que cerran a Punta de Albir e o Morro Toix, protexida pola serra de Bèrnia. Ofrece un casco antigo aínda ben conservado que foi refuxio de artistas e intelectuais. 

As primeiras noticias de poboamento na zona veñen dadas polos depósitos arqueolóxicos da cultura ibera e dos romanos que se acharon no termo, así como dos restos dun acueduto romano denominado “Els Arcs” (Os Arcos). 

Durante a época musulmá a poboación medrou nos arredores do Río de Algar (ou da Salut), nos que se formaron as "alcarías" (casais) de Albalat, Beniasquer e Benimussa, pertenceu á taifa de Dénia.