Valle de Ordesa, Huesca

O Valle de Ordesa propriamente dito é um vale glacial, com uma marcada forma de "U", situado ao Sudoeste do |Macizo del Monte Perdido, por cujo fundo o rio Arazas vai descendendo em uma sucessão de cascatas. 

Desde a que inicia o vale, no Circo de Soaso, conhecida como a Cola de Caballo e que se abre em um leque branco que desliza rocha abaixo, passando pelas Gradas de Soaso, uma sucessão de múltiplas cascatas escalonadas, até as cascatas do Estreito e a Cueva, enormes saltos de água que fazem tobogãs em curvas na rocha calcária.

Canón de Añisclo, Huesca

 

O canón do río Añisclo ou Bellos está situado nos Pirineos de Huesca, comunidade autónoma de Aragón, ao sur do macizo do Monte Perdido, discorre rectilíneamente en dirección sur durante máis de 10 km, dende o circo de Añisclo, ao pé de O propio Monte Perdido, ata a confluencia co val do río Aso.

O canón de Añisclo forma parte do Parque Nacional de Ordesa e Monte Perdido, xunto co macizo do Monte Perdido, o Val de Ordesa, as Gargantas de Escuaín e a cabeceira do Val da Pineta.

Polo norte, o Circo de Añisclo está pechado polo Collado de Añisclo, entre o Monte Perdido e a serra das Sucas, un paso a 2.500 metros de altitude que comunica co Val da Pineta.  Ao Oeste, a Serra Custodia e o Mondicieto separan este val do Val de Ordesa, mentres que ao Leste, tras outra dorsal, están as Gargantas de Escuaín.

O Turbón, Macizo, Huesca, Pireneos

O Turbón é un macizo dos Pireneos, sito na comarca da Ribagorza, na provincia de Huesca, que ten o seu cume a 2.492 metros sobre o nivel do mar.

Oriéntase de norte a sur, dominando polo leste a conca do río Isábena e polo oeste, a depresión de Campo. 

Está formado por un grande anticlinal fallado no seu flanco oriental e modelado fundamentalmente en margas e potentes bancos calcáreos da idade cretácea, que forman escarpes verticais de máis de 500 metros. A súa flora, con abundantes endemismos, é de grande interese xeobotánico.

Roda de Isábena, Huesca

 

A vila de Roda érguese nun promontorio que domina o acceso ao val do río Isábena, no século X era un lugar fortificado, que estableceu nunha atalaia entre os dominios da Taifa de Zaragoza e a citada comarca. 

Posteriormente integraríase no Reino de Aragón.  

A mediados do século X, este pequeno pobo converteuse na sede do bispo de Roda e na capital política da comarca de Ribagorza. O traslado da sede episcopal a Lléida e despois á diocese de Barbastro-Monzón quitoulle a esta vila o esplendor pasado.  

Roda, coa súa Catedral de San Vicente Mártir, aínda conserva vestixios do seu pasado.  Hoxe, este lugar presume de ser o pobo máis pequeno de España que posúe un templo catedralicio.