Covas en Zugarramurdi

  Covas en Zugarramurdi.  Están situadas na zona occidental do Pirineo, máis arriba do val de Baztan, moi preto de Francia, e a 400 metros de Zugarramurdi, o pobo das bruxas, onde se mestura a fantasía e realidade. O branco das casas do pobo destaca na paisaxe policromada de verdes.

 Son unhas covas que conservan un halo máxico que as envolve, foron ata o século XVII escenario de akelarres, reunións pagás nas que homes e mulleres escapaban da rutina a través de festíns desenfreados, danzas en torno a fogueiras e orxías á luz da lúa. Estas actividades lúdicas deron lugar ao Proceso Inquisitorial de 1609 a 1614, onde foron presentadas como proba evidente de que en Zugarramurdi tiñan lugar actos de bruxería.

O espazo das covas é un impresionante complexo cárstico superficial. A cavidade principal foi escavada por unha corrente de auga, aínda hoxe moi caudalosa, denominada a Regata do Inferno ou "Infernuko Erreka", formando un amplo túnel cuxo eixe orientado de noroeste a suroeste, alcanzando unha lonxitude de 120 metros, unha amplitude de 22 a 26 metros no seu extremo oriental e uns 12 metros na súa saída ou boca occidental, así como unha altura media de 10 a 12 metros. O conxunto complétase con dúas galerías máis altas, de orientación similar á galería principal, que se abren á mesma. Destas pedras calizas obtiveron cal para o seu uso industrial. 

Hondarribia

Hondarribia é unha poboación situada na comarca de Bidasoa, Txingudi, recibe o seu nome destes dous accidentes xeográficos: o Rio Bidasoa, que nace nos veciños montes navarros, e a baía de Txingudi, onde desemboca este río. Estas características convertérona en fronteira natural entre Francia e España durante séculos.
Barrio da Mariña. É aquí onde se atopa a maior parte dos bares e restaurantes que deron fama á localidade. A rúa principal que se estende ao longo do barrio é peonil, está aliñada con árbores e chea de fermosas casas e establecementos nos que comer.
A outra atracción turística é a súa praia, de 800 m.
Zona vella. Dentro do recinto amurallado de Hondarribia escóndese unha encantadora Zona vella. A Porta de Santa María era, e aínda é, a entrada principal a zona. Esta porta medieval recibe aos visitantes e os guía á Kale Nagusia (Rúa Maior), onde se atopan algúns dos edificios máis emblemáticos do Casco Antigo. Un deses edificios é o concello de Hondarribia, aloxado nunha construción barroca do século XVIII.
Desde a Praza de Armas, recomendamos perderse polas rúas da Zona vella.

Getaria

Un feito a destacar na historia de Getaria sucede en 1397, cando na igrexa de San Salvador se constitúe a Irmandade  de Guipúscoa, xerme do actual Territorio Histórico.
É un importante porto mercantil e pesqueiro desde a Idade Media, foi incendiada e destruída varias veces. En 1628, na súa baía líbrase unha importante batalla naval entre as escuadras francesa e española, sendo desfeita esta última e quedando a vila esnaquizada.
A actividade mariñeira foi tradicional en Getaria. Durante centos de anos a caza de baleas tivo unha gran importancia na  economía da vila. De feito, a balea foi historicamente o motivo principal dos seus escudos.
Getaria está na cadea costeira  guipuscoana, zona constituída por materiais do terciario dispostos en estratos, formando espectaculares ladeiras erosionadas. Estes estratos erosionados, cando se penetran no mar, forman o fenómeno xeolóxico denominado flysch.
A súa privilexiada contorna é unha paleta na que se mesturan todas as gamas de cores, con predominio do azul e o verde.
A súa paisaxe ofrece a visión duns campos cubertos por viñedos, cuxo froito será transformado en txakolí.
Entre estes campos discorre, tamén, o Camiño de Santiago coñecido como o da costa, que entra desde Zarautz, atravesa o municipio, pasa xunto á medieval ermida de San Prudencio e chega até Askizu, un balcón sobre o Cantábrico onde se atopa a igrexa de San Martín de Tours.
O Monte San Antón, coñecido como Rato de Getaria, constitúe un interesante parque natural no que se pode apreciar unha gran variedade de plantas e arboredo.

Gernika

Gernika (oficialmente "Gernika-Lumo") é famoso en todo o mundo debido ao cadro de Pablo Picasso co mesmo nome. A pintura mostra o sufrimento e a traxedia que tiveron lugar en Guernika o 26 de abril de 1937. Naquel día, un conglomerado de forzas aéreas alemás e italianas bombardeou Guernika, esnaquizándoo todo fóra dun par de edificios. As forzas alemás e italianas estaban a apoiar a Francisco Franco a derrocar o goberno republicano.
A cidade foi devastada completamente polo bombardeo e moitos civís perderon as súas vidas. Afortunadamente, con todo, os dous símbolos máis importantes de Guernika, a Casa de Xuntas e a Árbore de Guernika, sobreviviron.

Lekeitio

Lekeitio é un pobo pesqueiro situado na costa de Bizkaia, na comarca de Lea-Artibai, sitúase sobre as ladeiras dos montes Otoio (399 m) e Lumentza. Tamén desemboca o río Lea, entre as praias de Isuntza e Karraspio, ao lado esquerdo queda a illa de San Nicolás.
As rúas do casco antigo de Lekeitio ofrecen a posibilidade de gozar dun patrimonio artístico abundante, a Basílica da Asunción e a de Santa María co seu magnífico retablo gótico bañado en ouro, considerado o terceiro máis grande do Estado. Así mesmo, podemos contemplar os palacios de Uriarte, Oxangoiti, Uribarri e Abaroa.
Outros lugares que merecen ser visitados son a illa de San Nicolás, e o faro de Santa Catalina, enclaves que nos ofrecen vista da paisaxe da costa de Lekeitio.

ORREAGA/RONCESVALLES, É un enclave pirenaico, ao noroeste de Navarra e próximo á fronteira con Francia, constitúe un fito no Camiño de Santiago e alberga un dos mellores exemplos do gótico francés na Península


LUZAIDE/VALCARLOS, dá a benvida aos peregrinos que desde Francia se encamiñan cara a Santiago de Compostela, ten no seu haber algunhas das danzas máis rechamantes e ancestrais de Navarra.

DONIBANE GARAZI/ SANT-JEAN-PIED-DE-PORT, é unha vila e comuna francesa situada no departamento de Pireneos Atlánticos, na rexión de Aquitania. Forma parte do País Vasco Francés.

As Covas de Urdax/Ikaburu, Navarra / Nafarroa

As Covas de Urdax, tamén se coñecen como Covas de Ikaburu, en formación desde fai varios centos de miles de anos grazas á erosión do río Urtxume.
Atópanse escondidas baixo os verdes prados de Navarra/ Nafarroa, en pleno Pirineo, na localidade de Urdazubi/Urdax, e a poucos quilómetros da costa e da fronteira con Francia.
A visita guiada polas súas galerías permite descubrir un universo de estalactitas e estalagmitas, ademais de traer evocadores recordos de personaxes de lenda, guerrilleiros e contrabandistas que as ocuparon noutras épocas.

Río Uriderra 2

É moi espectacular, no nacedoiro do río Urederra(42.802504ºN, -2.132411ºO), a especial tonalidade turquesa destas augas, esta cor puido inspirar a quen bautizou ao río co nome de Urederra, que significa "auga fermosa". Pero ademais da auga, cabe mencionar a diversidade de flora e fauna que integran este espazo natural: faias, carballos, olmos, pradairos, teixos e abeleiras, entre outras especies vexetais, tamén hai: voitres, voitres brancos
, miñatos, tartarañas das xunqueiras, corvos, e outras moitas especies animais.

Nacedeiro do río Urederra, 1

O Nacedeiro do río Urederra, Navarra, é a saída natural de todo o acuífero kárstico da Serra de Urbasa. Esta saída atópase nun cortado que constitúe un anfiteatro rochoso de gran beleza, dentro do cal a auga do Urederra vai descendendo nunha sucesión de fervenzas e pozas de gran beleza.