Pamukkale (Castelo de Algodón), esta área acolle doentes nas súas fontes termais desde a antigüidade clásica. O nome turco refírese á superficie calcaria branca e brillante, formada durante milenios por mananciais ricos en calcio. Pingando lentamente pola aba dá inmensa montaña, as augas ricas en minerais forman escuma e acumúlanse nas terrazas, derramando fervenzas de estalactitas en piscinas leitosas.
A lenda sostén que as formacións son algodón (o cultivo principal da zona) solidificado, que os xigantes fixeron de secar.
