O mosteiro de San Juan de Duero, Soria, é de estilo Románico, a súa construción data dos Séculos XII-XIII.
Pertencía á orde de San Juan de Jerusalén, atópase no camiño ao lugar onde discorre a lenda de Gustavo Adolfo Bécquer, O Monte das Ánimas.
O que máis destaca é o claustro, que conserva as catro coxías, cunha colección de estilos na sua execución, moi sorprendente.
Ao noroeste atópase os arcos de medio punto, típicamente románicos, que descansan sobre parellas de columnas.
Arcos de ferradura apuntados no tramo noreste. Nos tramos suroeste e sureste os arcos atópanse entrecruzados, a unión de ambos tramos únese con un arco dobre, tamén entrecruzado e sen columna.
A igrexa é sinxela, dunha soa nave e ábside semicircular, a nave péchase con bóveda de canón apuntado.
San Saturio é un conxunto arquitectónico formado por unha serie de grutas, unha igrexa e outras dependencias.
Segundo a lenda no século VI o nobre soriano Saturio, tras falecer os seus pais, repartiu as súas riquezas entre os pobres e marchou a vivir a unhas covas xunto ao Douro.
En 1694 constrúese a igrexa co concerto de todos os veciños, situada nun alto rochoso pegado ao río, Iste enclave posee unha gran riqueza paisajística.
Algúns elementos a destacar no paseo por Soria. A igrexa de Santo Domingo, considérase unha das máis belas mostras do románico na península . Construída na segunda metade do século XII, a fachada é un poema visual dada a beleza e calidade da súa ornamentación.
O Instituto Antonio Machado, instalado nun edificio dos Xesuítas, o nome vén dado porque Antonio Machado foi profesor del, consérvase a aula onde deu aulas. Nesta cidade tamén casou con Leonor, o gran amor da súa vida.
O centro da cidade conserva unha serie de pazos renacentistas, entre outros: Pazo do Vizconde de Eza. Pazo de Don Diego Solier, de finais do S. XVI. Pazo dos Condes de Gómara. Pazo Vello dos Ríos e Salcedo, renacentista do XVI.
As rúas do centro da cidade, moitas peatonais, teñen unha gran actividade comercial e moitos locais de hostalería con moitas terrazas.
A praza Maior, presidida polo edificio do concello, antes Casa dos Linaxes, unha institución medieval que rexía os destinos do lugar. Na fachada exhibe o disco cos escudos das doce familias que integraban dita hirmandade.
A casa da Cidade é un centro cultural que ocupa a vella Audiencia. O seu reloxo, o vetusto tocahoras que cantou Machado, aínda segue marcando o ritmo vital dos sorianos.
Tamén podemos ver a torre de dona Urraca e a igrexa da nosa Señora a Maior, onde contraeron matrimonio Leonor Esquerdo e Antonio Machado.
Igrexa de San Xoan de Rabanera é de estilo románico, foi construída no século XII. Destacan a súa esveltez, a súa decoración exterior, e a porta principal, que é a que pertencía ás ruínas da Igrexa de San Nicolás. Foi declarado Ben de Interese Cultural en agosto, 1882.
Alo, nas terras altas, por onde traza o Douro a súa curva de ballesta en torno a Soria, entre chumbosos cerros e manchas de rachados aciñeirais o meu corazón está vagando, en soños... Non ves, Leonor, os álamos do río coas súas ramas tesas? Mira o Moncaio azul e branco; dáme a túa man e paseemos. Por estes campos da terra miña, bordeados de oliveirais cheas de pó, vou camiñando só, triste, canso, pensativo e vello. Antonio Machado
