Melgaço, Portugal

Tomando como probábel a tradición, o castelo de Melgaço foi construído no reinado de D. Afonso Henriques, ao redor de 1170. Foi de feito este monarca quen concedeu a Melgaço a súa primeira carta de foro, entre 1183 e 1185, carta esa que foi confirmada por D. Afonso II en 1219, para ser substituída, no reinado de D. Afonso III, en 1258, por nova Carta de Foral.

A concesión dunha carta de foro pressupõe a existencia dun burgo, mesmo que fose de creación recente.

O outeiro de Melgaço, sobranceiro sobre o Río Miño, estratexicamente colocado en relación á pasaxe para a Galiza, instaláronse colonos e desenvolvéronse trocos comerciais. 

A poboación estaba baixo a protección de dous grandes mosteiros: Fiães e Paderne. 

O aínda incipiente burgo, moito á mercé das arremetidas das tropas leonesas, necesitaba unha protección máis eficaz que aquela que lle era facultada pola pequena fortaleza que o primeiro rei mandou construír no cume máis setentrional da penedia, sitio onde máis tarde sería erguida a torre de homenaxe.

Foi no reinado de D. Sancho II que a vila comezou a ser rodeada dunha cerca defensiva.

Nesa altura, entre 1211-1212, o norte de Portugal foi invadido polas hostes leonesas e Melgaço foi mesmo tomada, feito que apresurou a construción da muralla. As medidas foron tomadas, pois en 1245 xa estaba en construción co apoio do rei e a colaboración local, sobre todo o convento de Fiães.

Se queres ver as fotos pincha aquí. 

Se queres ver o vídeo pincha.

Castelo de Castro Laboreiro, Melgaço, Serra da Peneda

Castelo de Castro Laboreiro, Melgaço, Serra da Peneda.
A uns 1000 metros de altitude, e situado en pleno sistema montañoso da Peneda-Gerês, preto da fronteira entre o Alto Miño e a zona de influencia de Ourense, o Castelo de Castro Laboreiro é un dos monumentos militares, localizado nos planaltos portugueses galegos.

As súas orixes son descoñecidas, sitúano en funcións  da reconquista do territorio e relacionado coa familia de D. Hermenegildo, na primeira metade do século X . 

D. Afonso Henriques, conquistouno en 1141. Devido a que foi transformado ao longo do tempo non se coñece a súa distribución, supón se que tería un patio interior con torre de homenaxe illada, á maneira dos castelos románicos.

No reinado de D. Dinis, tivo lugar a reforma que revisou o aspecto xeral que a fortaleza aínda mantén e que, por esa altura o castelo de Castro Laboreiro xogaría un importante papel na defensa da raia seca fronte a Castela. 

A altura do século XVI, o castelo estaba illado do poboado,  situado a unha cota considerabelmente inferior. O núcleo militar contaba con cinco torres quadrangulares  e posuía dúas portas, a do Sol, que levaba ao interior do recinto maior, e outra que comunicaba os dous redutos.

Dende a súa posición estratéxica pode contemplarse unha ampla vista das serras circundantes.

Moi preto atópase unha ponte medieval de moito interese.

Se queres ver as fotos pincha aquí. 

Se queres ver o vídeo pincha aquí.

Portugal, Monçao, Melgaço... devagar

Pasando o Miño pola antiga fronteira de Salvaterra, chegamos a Monçao. O primeiro que se ve é a muralla-fortaleza que rodea a cidade vella, e que nos rememora as pretensións Castelas de ocupar o territorio Luso.
Un casco antigo dános a benvida, con calexas, recunchos, vistas ao Miño e a Galiza, do outro lado raia.
Unha boa comida, prezo axustado, e un viño saboroso, Albarinho branco, deixan unha suave pegada nos sentidos. 
A feira, nun lateral da muralla, tradicional, con toques "kitsch", con coles e ceboliño á venda, todo ben combinado.
Unha exposición, galaico-portuguesa, amosa as raíces comúns entre as dúas realidades.
Melgaço, situado a poucos quilómetros río arriba, tamén ten amurallado o seu casco histórico, a lenda sobre a heroína Ines Negra, infórmanos dos motivos. A vila está presidida por unha torre, situada no medio dunha fortaleza. Encanto e beleza son as sorpresas que nos depara un paseo polas praciñas e recunchos vellos, pero, se o facemos moi amodo.
Parte das fotos son de M.M.P.