Esta vila situada a norte de Sintra, Portugal, é un dos lugares onde se poden contemplar unhas postas de sol moi fermosas. Azenhas do Mar é un pobo pequeno e pintoresco, colgado do alto dun acantilado, con casiñas brancas mirando ao atlántico, co azul de fondo. Na zona baixa do pobo hai unha piscina natural de auga de mar, onde está situado un bar cunha terraza mirando ao océano. A vila conta con varios restaurantes de gran calidade. Dentro do pobo, un conxunto de escaleiras e rúas estreitas conducen ata a cima, a través de recunchos e revoltas, desde as que se pode contemplar o mar, dunha forma diferente.
A vila de Castellfollit da Roca álzase sobre un acantilado basáltico de 50 metros de altura e de case un quilómetro de longo, con forma de lengua erosionado polos ríos Fluvià e Toronell.
As rúas estreitas da parte antiga do pobo, desembocan na igrexa de Sant Salvador, situada no extremo deste acantilado, onde se acha un dos varios miradores que ten a vila, as vistas dende calquera deles son privilexiadas.
Castellfollit da Roca é unha das portas de entrada ao Parque Natural da Zona Volcánica da Garrotxa.
O barrio vello está situado sobre un acantilado basáltico formado por dúas coadas de lava superpuestas. Un percorrido atravesa as vellas rúas, descende por unha antiga vía romana que continúa por unha pontella sobre o río Fluvià, desde a que se pode contemplar a vista do acantilado e as casas no borde deste, vista dende a parte inferior.
O poboado fortificado de Ullastret é un importante xacemento ibérico, emprazado no monte de Sant Andreu, a uns dous quilómetros da vila do mesmo nome. Este poboado data do século VII a. C. Durante o seu asentamiento na zona, os íberos construíron un gran recinto amurallado e estableceron unha cultura propia que se traduce tanto na estrutura urbanística como nos rituais funerarios e nas diferentes actividades sociais, económicas, tecnolóxicas, etcétera, que levaron a cabo.
Os vestixios da cultura ibérica no Baix Empordà pódense ver no Museo de Arqueoloxía de Ullastret, situado no mesmo poboado ibérico.
Armação de Pêra é unha poboación situada no Algarve Portugués, dotada dunha longa praia cunha extensión de 6 km enmarcada polos dourados acantilados de pedra caliza.
É utilizada polos pescadores locais para preparar os seus apeiros de pesca e as súas barcas. Chama a atención ver aos tractores na praia tirando e empuxado aos barcos de pesca e tamén ás lanchas que levan aos visitantes a contemplar as grutas, situadas nos acantilados preto do lugar, debido a que non hai peirao no pobo. Tamén se converteu, este areal, nun destino para o lecer das persoas que buscan o sol do Algarve. Pescadores e bañistas nos mesmos espazos, toda unha experiencia.
O primeiro que sorprende cando un se acerca ao pobo de Nebla, Huelva, É a cor do río que pasa ao seu carón. Augas e canle tinxidos de cores amarelas, cor do cobre. Este río pasa por debaixo da ponte romana que dá acceso á Niebla e que ten as bases da mesma cor, entre ferrosa e cobriza, no leito do río atópanse pedras e currunchos de especial beleza
A Ponte Romana forma parte dunha antiga calzada romana que unía a desembocadura do río Guadiana con Itálica. Esta ponte histórica de nove ollos e grandes tajamares data do Século II e ten as súas orixes na antiga poboación romana chamada Ilipa, que serviu de ponte estratéxica na parte baixa do río Tinto.
A Giralda, Ou Torre da Giralda é o nome que recibe a torre campanario da catedral de Sevilla, en Andalucía. Os dous terzos inferiores desta torre corresponden ao Alminar da antiga mezquita da cidade, de finais do século XII, época almohade, mentres que o terzo superior é unha construción sobreposta en época cristiá para albergar as campás da catedral. Na súa cúspide áchase unha bóla chamada tinaxa sobre a cal se álza o Giraldillo.
Durante o periodo de dominación almohade, a cidade de Sevilla converteuse na capital de Al-Ándalus, isto supuxo unha actualización das súas infraestructuras. Unha das construcións que se realizaron foi unha nova mezquita maior, no solar que actualmente ocupa a catedral, e da que dependía o alminar.
A construción da Giralda baseouse no Alminar da mezquita Kutubia de Marrakech (Marruecos), tamén construído no século XII, considerado cos seus setenta e nove metros de altura, unha obra mestra da arte magrebí, consta dunha estrutura moi similar á da torre sevillana.
Se queres ver o vídeo pincha aquí. Se queres ver fotos e poesía pincha aquí Ripar, espadar, fitoira , espadela, mazo, fiar, tecer, tear, debandoira, son palabras que se refiren ás labores de elaborar tecidos.
Todas estas palabras naceron ao redor do cultivo do liño eo traballo da lá, que tanta importancia tivo durante moitos anos en toda Galicia.
Estes instrumentos acompañaron as vivencias da nosa poboación é forman parte da nosa história recente.
As materias primas coas que se tecía eran o liño e a lá. O liño utilizado é o (Linum Usitatissimun), chamado liño manso ou galego. A lá procedía da rapa das ovellas.
A SGHN da Mariña, xunto con outras organizacións ecoloxistas, oponse ao recheo de area da praia de Sada. Estes son algúns dos argumentos que aportan.
"O aporte de area para crear unha praia de 70 m de anchura en zona seca mais outros tantos de zona somerxida vai eliminar toda esta pradería mariña Contrariamente á opinión de moitos cidadáns a zostera fixa os sedimentos en suspensión, clarifica a auga e descontamina as augas. Estes beneficios iranse notando segundo vaia evolucionando a pradería e aumenten as súas densidades.
Resulta curioso que a antiga Dirección Xeral de Conservación da Xunta de Galicia advirta da existencia de praderías de zostera na praia de Gandario e non fale nada do enorme zosteral que xa existía en Sada. A remediación en Gandario vai intentar non reencher con area nunha contorna de 25 m arredor destas zonas.
A area incorporada vai ser volta a cubrir por sedimentos finos en poucos anos, como xa pasou coa experiencia dos aportes de area de 1994. Será un gasto inútil de recursos públicos. A praia de Sada tende a acumular limos, xa que a circulación de correntes está moi impedida polo espigón do porto deportivo xunto cos propios aportes do río Maior.
En relación ao anterior resulta chocante que Demarcación de Costas de Galicia, nunha contestación ao concello de Sada no EsIA, recoñeza que este aporte posiblemente acabará recuberto de limos e polo tanto en teoría menos “agradable” para o baño en poucos anos.
No proxecto en ningún momento se fala de solucionar os graves problemas de contaminación da zona, sobre todo polos aportes do río Maior. Lembremos que neste río verte a depuradora do polígono industrial de Bergondo e tamén do Espiritu Santo-Sada. As augas da praia non teñen boa calidade para o baño e o proxecto non atalla o problema."
